Wat is een domeinnaam? Hoe werken domeinnamen?

Domeinnamen koppelen aan IP-adressen

Elke domeinnaam is verbonden met een bijbehorend IP-adres en wijst naar de webserver waarop de website draait. Domain Name System (DNS)-servers vormen een wereldwijd netwerk dat de IP-adressen voor domeinnamen opzoekt.

Wanneer een domeinnaam wordt ingevoerd in een webbrowser, zoekt het DNS-servernetwerk het IP-adres en de server op waarnaar het domein verwijst. De webserver stuurt vervolgens de websitegegevens naar de browser, die dit omzet in een webpagina op het scherm van de gebruiker.

Het domeinnaamregistratieproces

Een domeinnaam registreren betekent dat je betaalt om deze voor een bepaalde periode te gebruiken via een domeinregistrar. De registrar vraagt om je echte adres als domeineigenaar en houdt de technische gegevens die jou aan het domein koppelen bij in hun database.

Je wordt nooit volledig eigenaar van een domeinnaam, maar je kunt je registratie zo lang verlengen als je wilt. Als je stopt met verlengen, wordt de domeinnaam beschikbaar voor anderen om te registreren en te gebruiken.

DNS-aanvraagproces

Dit is wat er gebeurt wanneer je een domeinnaam zoals "uptimia.com" intypt in je webbrowser:

1. De browser controleert of je computer het IP-adres voor het domein al kent (via een lokale DNS-cache). Zo ja, dan gaat het direct naar dat IP-adres.

2. Als je computer het IP-adres niet in de cache heeft, vraagt deze aan een DNS-server welk IP-adres bij de domeinnaam hoort.

3. Zodra de computer het juiste IP-adres heeft, kan de browser de websitegegevens ophalen van de webserver om de pagina weer te geven.

Dit proces duurt meestal slechts milliseconden om je met een website te verbinden.

Rol van naamservers bij domeinnaamresolutie

Naamservers zijn een belangrijk onderdeel van de DNS-infrastructuur die helpt om verkeer naar de juiste plek te leiden. Ze slaan de DNS-records op en beheren deze, waarbij domeinnamen worden gekoppeld aan IP-adressen.

Verschillende soorten naamservers hebben specifieke rollen:

• Autoritatieve naamservers hebben de uiteindelijke bevoegdheid voor een domein en kunnen antwoorden geven over dit domein
• Recursieve naamservers fungeren als tussenpersonen en vragen andere servers totdat ze het definitieve antwoord krijgen om terug te sturen naar de client
• Root-naamservers zijn de eerste stop bij het doorsturen van verkeer voor domeinen

Wanneer een recursieve naamserver een verzoek voor een domein krijgt, vraagt deze een reeks autoritatieve naamservers totdat het bij degene komt met de benodigde informatie (vaak eerst de root-server en daarna in volgorde van TLD naar SLD). Vervolgens stuurt deze het IP-adres terug naar de client, zodat hun computer verbinding kan maken met de server van het domein.

Hoe domeinnamen worden beheerd en gereguleerd

ICANN (Internet Corporation for Assigned Names and Numbers) is de non-profitorganisatie die toezicht houdt op het domeinnaamssysteem. Ze accrediteren registrars die domeinen mogen registreren en beheren.

Deze registrars moeten zich houden aan het beleid van ICANN en helpen bij het oplossen van domeingeschillen, zoals merkkwesties of gebruiksproblemen. Sommige domeinen kunnen bijvoorbeeld beperkt zijn voor gebruik door gekwalificeerde bedrijven of organisaties.

ICANN beheert ook het proces van het maken en lanceren van nieuwe top-level domeinen. Ze stellen de richtlijnen vast voor hoe registries moeten werken en domeinen moeten toewijzen.

Kortom, domeinnamen werken door gemakkelijk te onthouden woorden te koppelen aan numerieke IP-adressen, zodat mensen gemakkelijk toegang krijgen tot websites. Dit gebeurt via het domeinnaamssysteem dat registrars en naamservers onderhouden, onder toezicht en volgens het beleid van ICANN. Het domeinregistratieproces reserveert je recht om het domein voor je website te gebruiken.

TLD's (Top-Level Domains)

Top-level domeinen, of TLD's, zijn de meest bekende domeinextensies. Voorbeelden zijn .com (commercieel), .org (organisatie) en .net (netwerk). Deze TLD's zijn open voor iedereen om te registreren en te gebruiken, waardoor ze een populaire keuze zijn voor allerlei soorten websites.

ICANN (Internet Corporation for Assigned Names and Numbers) houdt toezicht op het beheer van TLD's. Sommige TLD's hebben beperkingen of worden gesponsord door specifieke organisaties die beleid opstellen voor hun gebruik. Zo is .edu beperkt tot geaccrediteerde onderwijsinstellingen en is .gov alleen beschikbaar voor Amerikaanse overheidsinstanties.

ccTLD's (Country-Code Top-Level Domains)

Landcode top-level domeinen, of ccTLD's, zijn extensies van twee letters die een specifiek land of geografische locatie vertegenwoordigen. Ze volgen de International Organization for Standardization (ISO) 3166-1 alpha-2 landcodes. Enkele voorbeelden zijn .us (Verenigde Staten), .uk (Verenigd Koninkrijk) en .de (Duitsland).

Websites die zich richten op een publiek in een bepaald land gebruiken vaak ccTLD's om hun regionale focus te tonen. Ze kunnen ook helpen bij lokale zoekmachine-optimalisatie (SEO). Sommige ccTLD's hebben echter beperkingen op wie ze kan registreren. Bijvoorbeeld, .ca-domeinen vereisen een Canadese aanwezigheid, terwijl .eu-domeinen alleen open zijn voor organisaties en individuen in de Europese Unie.

gTLD's (Generic Top-Level Domains)

Generieke top-level domeinen, of gTLD's, zijn een nieuwere categorie domeinextensies die niet landspecifiek zijn. Deze omvatten opties zoals .blog, .shop, .club en vele anderen. gTLD's geven websites meer keuzes voor unieke en relevante domeinnamen.

Sommige gTLD's zijn geassocieerd met bepaalde gemeenschappen of industrieën, wat helpt om de niche van een website te bepalen. Bijvoorbeeld, .design zou geschikt zijn voor een grafisch ontwerpportfoliosite, terwijl .restaurant zou passen bij een eetgelegenheid. Deze nichespecifieke domeinen kunnen een website gedenkwaardiger maken en helpen deze op te vallen tussen de concurrentie.

Bepaalde generieke top-level domeinen worden gesponsord, wat betekent dat een andere organisatie dan ICANN de regels vaststelt voor wie ze kan registreren. Deze gesponsorde gTLD's hebben vaak geschiktheidseisen. Een voorbeeld is .realtor, dat is beperkt tot gelicentieerde makelaars die lid zijn van de National Association of Realtors (NAR).

Samenvattend zijn de belangrijkste soorten domeinnamen:

• TLD's: Veelgebruikte extensies zoals .com, .org en .net die voor iedereen toegankelijk zijn
• ccTLD's: Landspecifieke extensies van twee letters op basis van ISO-codes, zoals .us, .uk en .de
• gTLD's: Nieuwere extensies die niet aan een land zijn gebonden, vaak gerelateerd aan industrieën of interesses, zoals .blog, .shop en .design

Bij het kiezen van een domeinnaam is het belangrijk om te overwegen welke extensie het beste past bij het doel, publiek en merkdoelen van de website. Een doordachte domeinkeuze kan een site betrouwbaarder, gedenkwaardiger en gemakkelijker online vindbaar maken.