IP-checker voor websites:
van wie is dit nummer?

Typ het domein hierboven in. We lossen het A-record (IPv4) en AAAA-record (IPv6) op, halen vervolgens voor elk adres de reverse-DNS-naam op en controleren of die terugwijst. We identificeren het autonome systeem dat het adresblok aankondigt, waarmee de daadwerkelijke hostingprovider wordt genoemd. Daarna voegen we een locatie-inschatting op stadsniveau toe, gelabeld als de gok die het is. Gratis, geen registratie nodig.

Alle vier de gangbare redenen zijn onschuldig. Round-robin DNS geeft een roulerende lijst terug. Geo-DNS antwoordt met een server in de buurt van de aanvrager, dus Vilnius en São Paulo krijgen terecht verschillende nummers. CDN’s doen allebei tegelijk. En korte TTL’s betekenen dat het antwoord elke paar minuten mag veranderen. Een ander antwoord is geen bewijs van een probleem — een gewijzigd antwoord op een record dat van u is en dat u niet heeft aangeraakt, is dat wel, en dat is precies waar DNS-monitoring op let.

Omdat de site achter een reverse proxy zit. Het DNS-antwoord wijst naar de edge van de CDN. Verkeer eindigt daar en wordt privé doorgestuurd naar de origin, waarvan het adres met opzet buiten de DNS wordt gehouden. Dit is het product dat doet wat het moet doen — DDoS-bescherming staat of valt met het feit dat de origin niet rechtstreeks bereikbaar is. Drie dingen zijn nog steeds af te lezen: welke provider de site afschermt, of de edge dual-stack is, en (via het ASN) dat elke „serverlocatie” die een kaart u toont de registratie van het netwerk is, niet van de site.

Denk in drie niveaus. Land: betrouwbaar — dat volgt de registratie van het adresblok, en die is openbaar. Stad: een aanwijzing — databases koppelen adresblokken aan de registratiestad van de provider, en dat kan de plek zijn waar de gebruikers zitten, of het regionale knooppunt 100 km verderop. Straat: bestaat niet — geen enkele openbare database heeft dat, punt uit. Mobiele providers en CGNAT maken stadsniveau nog onnauwkeuriger; zakelijke VPN’s kunnen een kantoor moeiteloos naar een heel ander land verplaatsen. We tonen de stad omdat ze nuttig is; we labelen haar als gok omdat ze dat is.

Thuisaansluitingen huren adressen, ze bezitten ze niet: DHCP-verlengingen, routerherstarts en het roulerende adrespool van de provider leveren telkens een nieuwe op. Mobiele netwerken gaan nog verder met carrier-grade NAT, waarbij duizenden abonnees één publiek adres delen dat verschuift zodra u zich verplaatst. Niets hiervan is een storing. Heeft u een adres nodig dat stil blijft staan, bijvoorbeeld voor een firewall-allowlist? Dat is een statisch IP-adres, gekocht bij uw provider; geen enkele website-instelling kan dat regelen. Bekijk wat u nu heeft op Wat is mijn IP.

Vandaag: grotendeels onzichtbaar, en dat is precies de valkuil. IPv6-only-netwerken, gangbaar bij mobiel internet, bereiken IPv4-only-sites via de NAT64-vertalers van hun provider, dus lijkt er niets kapot. Maar u zit dan wel één tussenstation verder van die gebruikers vandaan, u kunt dat pad niet zien falen, en er kan geen IPv6-monitoring bestaan voor een site zonder AAAA. Er eentje publiceren is meestal een vinkje in het hostingpaneel plus een DNS-record. Doe het liever op een rustige dinsdag dan tijdens het incident dat het uiteindelijk urgent maakt.

Op basis van openbare gegevens: nee. Een vreemde met uw IP-adres krijgt de naam van uw provider en een inschatting op stadsniveau — precies wat deze tool ook toont. Een adres koppelen aan een huishouden vereist de abonneelogs van de provider, en die komen alleen vrij via een juridisch proces, niet via opzoekingen. De realistische privacypunten zijn kleiner: uw IP-adres verraadt wel uw provider en ruwe regio, het koppelt uw activiteit tussen sites die dit loggen, en op CGNAT deelt u het met vreemden wier gedrag het op een blocklist kan laten belanden. Een VPN ruilt dat allemaal in voor de identiteit van het exit-knooppunt — en dat is precies het hele product.